كبيره « 1 » است . ظاهر اين روايت به قرينهء ساير رواياتى كه در اين باب وارد شده اين است كه ضرر وارد كردن در وصيت به اين است كه تمام مال يا بيش از ثلث را وصيت كند ؛ كه از اين روايت - خصوصاً با توجّه به آيه شريفه كه تنها بر حكم تكليفى دلالت ندارد ، بلكه حكم وضعى را هم شامل مىشود - استفاده مىشود كه چنين وصيتى صحيح نبوده ونافذ نيست . 16 . مرحوم صدوق ، در كتاب « ثواب الأعمال » « 2 » ، با سند خود ، از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مىكند : كسى كه به زنى ضرر وارد كند ، تا جايى كه آن زن ، طلاق خُلعى خود را بخواهد ، خدا به كمتر از آتش او را عذاب نمىكند - تا آن‌جا كه مىفرمايد - هر كس به مسلمانى ضرر وارد كند از ما نيست و ما از او نيستيم ، نه در دنيا و نه در آخرت . « 3 »

--> ( 1 ) . وسايل الشيعه ( اسلاميه ) ، ج 13 ، ص 359 ، ح 4 ، باب 8 ، از ابواب كتاب الوصايا . وسايل الشيعه ( بيروت ) ، ج 19 ، ص 268 ، ح 24564 : « الْفَضْلُ بْنُ الْحَسَنِ الطَّبْرِسِى ، فِى مَجْمَعِ الْبَيَانِ ، قَالَ جَاءَ فِى الْحَدِيثِ : إِنَّ الضِّرَارَ فِى الْوَصِيَّةِ مِنَ الْكَبَائِرِ » . ( 2 ) . ثواب الاعمال ، ص 285 . ( 3 ) . وسايل الشيعه ( اسلاميه ) ، ج 15 ، ص 489 ، ح 1 ، باب 2 ، از ابواب كتاب الخلع و المبارات . وسايل الشيعه ( بيروت ) ، ج 22 ، ص 282 ، ح 28597 : « مُحَمَّدُ بْنُ عَلِى بْنِ الْحُسَيْنِ ، فِى عِقَابِ الْأَعْمَالِ ، بِسَنَدٍ تَقَدَّمَ فِى عِيَادَةِ الْمَرِيضِ ، عَنِ النَّبِى صلى الله عليه و آله فِى حَدِيثٍ قَالَ : وَمَنْ أَضَرَّ بِامْرَأَةٍ حَتَّى تَفْتَدِى مِنْهُ نَفْسَهَا ، لَمْ يَرْضَ اللَّهُ لَهُ بِعُقُوبَةٍ دُونَ النَّارِ ؛ . . . وَمَنْ ضَارَّ مُسْلِماً فَلَيْسَ مِنَّا وَلَسْنَا مِنْهُ فِى الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ . . . » .